ในโลกของการสร้างธุรกิจยุคใหม่ มีนิยามหนึ่งที่นักลงทุนระดับปรมาจารย์มักจะกล่าวไว้ว่าการหาเงินทุนนั้นเป็นเรื่องยาก แต่การหาเงินทุนที่มีคุณภาพนั้นเป็นเรื่องที่ท้าทายยิ่งกว่า หากเรายังคงใช้กรอบคิดเดิมๆ ในการพิจารณาการลงทุน เราอาจจะสูญเสียไอเดียพันล้านไปอย่างน่าเสียดาย
ลองจินตนาการถึงระบบชลประทานที่มีต้นน้ำไหลหลากแต่ปลายน้ำกลับแห้งขอด โดยเฉพาะในกลุ่มธุรกิจที่ยังไม่มีรายได้ชัดเจนหรือไม่มีสินทรัพย์ค้ำประกัน
นักลงทุนจำนวนมากในปัจจุบันเลือกที่จะ "เล่นเซฟ" ด้วยการเติมทุนให้ธุรกิจเดิมที่เคยลงทุนไปแล้ว ภาวะคอขวดนี้ทำให้ธุรกิจที่มีศักยภาพต้องปิดตัวลงก่อนที่จะได้แสดงฝีมือ
ช่องว่างขนาดใหญ่ระหว่างนักลงทุนชายและหญิงส่งผลโดยตรงต่อการประเมินมูลค่าธุรกิจ การที่นักลงทุนกระจุกตัวอยู่ในกลุ่มคนที่มีพื้นฐานใกล้เคียงกันทำให้มุมมองในการมองตลาดแคบลง
นี่คือเหตุผลสำคัญที่องค์กรอย่าง มินต์ เวนเจอร์ส และกลุ่มนักลงทุนรุ่นใหม่พยายามผลักดันความหลากหลาย การเปิดโอกาสให้คนทุกกลุ่มเข้ามามีส่วนร่วมจะช่วยสร้างระบบนิเวศการเงินที่ยั่งยืนกว่าเดิม
สิทธิประโยชน์อย่าง SEIS หรือ EIS ในระดับสากลช่วยลดความเสี่ยงได้จริงแต่ไม่ใช่เหตุผลหลักในการตัดสินใจ สิ่งที่นักลงทุนให้ความสำคัญสูงสุดคือ "คุณภาพของมนุษย์" ที่อยู่เบื้องหลังโครงการ
จงมองหานักลงทุนที่ไม่ได้ให้แค่เงินแต่ให้ความรู้และเครือข่าย การวางแผนธุรกิจ จงแสดงให้นักลงทุนเห็นว่าคุณมีแผนสำรองและความรอบคอบในการบริหารจัดการ
บทสรุปของการพัฒนาวงการลงทุนคือการยอมรับความหลากหลายและเน้นความเป็นมนุษย์ จงจำไว้ว่าแผนธุรกิจที่สวยหรูอาจดึงดูดสายตาได้เพียงชั่วครู่ ถึงเวลาแล้วที่นักธุรกิจไทยจะนำบทเรียนเหล่านี้มาปรับใช้เพื่อสร้างความได้เปรียบในเวทีสากล